تا 100سال قبل بیشتر گنداب روها و بویژه کانالهای فرعی فاضلاب به صورت رو باز ساخته می شدند. پس از نمایان شدن اثر این قبیل کانالها در پخش بیماریهای واگیر کوشش به عمل آمد که تمام گنداب روها و فاضلاب روها در زیر زمین ساخته شوند.

خطرجدی
با گسترش زندگی ماشینی و به علت توجه نکردن افراد به منافع همگان، هر روز انواع زیادی از آلودگی، محیط زیست آدمیان و حیوانات را نا سالم و زندگی آنها را در معرض خطری جدی قرار می دهد.

وبا و طاعون
کشتارهایی که در گذشته، بیماریهای واگیری مانند وبا، طاعون، اسهال خونی در نقاط مختلف جهان انجام داده است، مردم را به خطرهای ناشی از آلودگی آب آگاه کرده اند .
به طور قطع خروج فاضلاب از شهر، تصفیه و ورود مجدد آن به چرخه مصرف در حال حاضر یک روش معمول و منطقی است. در کشور ما و بویژه مشهد مقدس نیز حدود یک دهه از اجرای عملیات طرح اگو می گذرد. با وجود تلاشهای انجام شده هنوز مشکلاتی اساسی وجود دارد که مردم را به شدت رنج می دهد. احداث تصفیه خانه ها در مجاورت مناطق مسکونی اکنون جزو یکی از مهمترین مشکلات اجرای این طرح است.
تصفیه خانه پرکندآباد در شمال غربی مشهد برای روستاهایی چون کوشک مهدی، نوده، کلاته نوری، پرکندآباد، اروند، کشف رود، خین عرب و گیزی به عنوان یک مشکل بزرگ مطرح است.بوی مشمئز کننده فاضلاب شبها امان مردم منطقه را بریده است. افزایش حشرات موذی و شیوع سالک چیزی نیست که بتوان به راحتی از کنار آن رد شد و بی تفاوت بود.

تصفیه خانه به جای کارخانه
رئیس شورای اسلامی روستای کوشک مهدی می گوید: در سال 1362 برای اجرای طرح اگو به روستا مراجعه کردند و به روستاییان و شورای اسلامی آن زمان که از سواد کافی هم برخوردار نبودند، بحث احداث کارخانه کود شیمیایی را مطرح کردند.
علی اصغر حسین پور اظهار می دارد: به روستاییان گفتند، پس از احداث این کارخانه جوانان روستا مشغول به کار می شوند و دیگر هیچ جوان بیکاری در روستا وجود نخواهد داشت، به همین دلیل آنها به واگذاری زمین و احداث یک کارخانه موافقت کردند.
وی خاطرنشان می کند: مطالعات ما نشان داد که اظهارات مسؤولان با واقعیت انطباق ندارد و پس از آن به مردم اعلام کردیم، ولی چون به آنها وعده احداث کارخانه داده بودند و در واقع اغفال شده بودند توجهی نکردند.

گسترش چند کیلومتری بوی نامطبوع
رئیس شورای اسلامی روستای کوشک مهدی با بیان این که پس از احداث این تصفیه خانه مشکلات ما هم شروع شد، می افزاید: بوی تعفن و نامطبوع تا شهرک حجت، قاسم آباد، الهیه، سه راه فردوسی، کال زرکش، کوی امام هادی(ع)، میدان فردوسی و حتی بیمارستان رضوی به مشام می رسد.
او یادآورمی شود: بوی نامطبوع تصفیه خانه پرکندآباد هنگامی که هوا ابری است، هنگام شب و بویژه روزهای جمعه که دستگاه هایشان را خاموش می کنند به بالاترین میزان خود می رسد که دیگر زندگی غیرممکن می شود.
وی ادامه می دهد: این تصفیه خانه باعث شیوع سالک، بیماریهای تنفسی، و بیماریهای پوستی در منطقه شده است.

تصفیه ناقص فاضلاب
وی با بیان این که خروجی تصفیه خانه پرکندآباد وارد رودخانه کشف رود می شود، تصریح می کند: فاضلاب در این تصفیه خانه به طورکامل پالایش نمی شود و برای کشت محصولات کشاورزی هم مناسب نیست.
این فرهنگی بازنشسته همچنین می گوید: در عین ناباوری این آب آلوده برای کشت و کار در اختیار کشاورزان قرار می گیرد و جالب اینجاست که بابت این آب آلوده از آنان پول هم دریافت می کنند!
حسین پور اظهارمی دارد: هنگامی که خانه بهداشت به کشاورزان اعتراض می کند، می گویند شرکت آب منطقه ای این آب را در اختیار ما گذاشته است.

20 هزار هکتارزمین کشاورزی و فاضلاب
وی با بیان این که بیش از 20 هزار هکتار از زمینهای کشاورزی منطقه با این آب آلوده زیر کشت انواع محصولات می رود، خاطرنشان می کند: این مسأله زنگ خطر جدی برای سلامت جامعه است. این آب به طور قطع آلوده بوده و محصولات آن نیزسرطانزا هستند.
وی در مورد محصولاتی که با آب فاضلاب کشت می شوند، ادامه می دهد: ذرت، گندم، جو، گوجه فرنگی، فلفل دلمه ای، کاهو، کلم و انواع سبزیجات در این زمینها با آب فاضلاب رشد می کنند و در چرخه مصرف قرار می گیرند که اگر مردم بدانند این محصولات با چه شرایطی کشت می شوند به طورحتم از آن استفاده نمی کنند.رئیس شورای اسلامی روستای کوشک مهدی می افزاید: گوجه فرنگی که با آب فاضلاب آبیاری شده باشد کدر و تخم آن سبزرنگ است، ولی گوجه فرنگی سالم شفاف و تخم آن نیز زرد می باشد؛ بنابراین مردم باید مراقب باشند تا از نوع فاضلابی آن استفاده نکنند.
حسین پوراظهارمی دارد: روستای کوشک مهدی دارای 6 هزارنفر جمعیت و هزارو 150 خانوار است که 360 خانوار آن را اتباع کشور افغانستان تشکیل می دهند.

پیگیری 15 ساله
وی با بیان این که بیش از 15 سال پیگیر رفع این مشکل هستیم، خاطرنشان می کند: مجلس شورای اسلامی، سازمان بازرسی کل کشور، بخشداری، فرمانداری، استانداری، دفتر ریاست جمهوری، مجمع تشخیص مصلحت نظام، سازمان محیط زیست و وزارت بهداشت و درمان از جمله جاهایی بوده که تا کنون این مسأله را پیگیری کرده ایم، اما هیچ نتیجه ای دربر نداشته است.
وی ادامه می دهد: در سفر اخیر رئیس جمهوری نیز نامه ای تسلیم ایشان کردیم که امیدواریم نتیجه بخش باشد.
دهیار این روستا هم با بیان این که زمینهای منطقه به دلیل شرایط موجود خرید و فروش نمی شود، می گوید: این منطقه در گذشته بهترین آب و هوا را داشته و نیمی از انگور مشهد را تأمین می کرد و اکنون به بدترین نقطه آب و هوایی شهر تبدیل شده است.
جواد پوریانی اظهارمی دارد: از سال 1378 با مسؤولان مکاتبه می شود، ولی به هیچ عنوان ترتیب اثر داده نمی شود. بیش از 100 بار با مسؤولان مکاتبه شده، ولی بی فایده بوده است.

دومین کانون سالک در مشهد
پزشک خانه بهداشت کوشک مهدی هم خاطرنشان می کند: این منطقه بعد از کوی آب وبرق بیشترین مبتلایان به سالک را دارد که علت اصلی آن هم وجود نخاله های ساختمانی، آسفالت نبودن معابر، وجود سگهای ولگرد است. دکتر پورکاظمی ادامه می دهد: رها سازی فاضلاب در کشف رود ایجاد آلودگی و... باعث تجمع پشه سالک می شود، به همین دلیل سال گذشته در این روستا 35 نفر به سالک مبتلا شده اند.
وی با اشاره به این که در فصل گرما حتماً باید عوامل سالک مورد پیگیری قرار گیرد، یادآور می شود: شهرداری برای از بین بردن هر قلاده سگ از اهالی 600 هزار ریال مطالبه می کند که پرداخت این مبلغ در توان ما نیست.

فقط محصولات ساقه بلند
وی می افزاید: مهمترین مشکلی که این آب برای منطقه ایجاد می کند، این است که در کشت محصولات کشاورزی از آن استفاده می شود. این آب برای تولید محصولات ساقه بلند مانند گندم، جو و صنوبرمناسب بوده و برای کشت صیفی جات ممنوع است.
دکترپورکاظمی با بیان این که متأسفانه در کشت صیفی جات از این آب آلوده استفاده می شود، تصریح می کند: گیاه آب را تصفیه می کند، اما صیفی جات چون در مجاورت این آب قرار می گیرد آلوده می شود، در نتیجه مشکلات گوارشی ایجاد می کند.وی ادامه می دهد: کشاورزان به بهانه کشت صنوبر سایر محصولات کشاورزی را هم کشت می کنند و با آب فاضلاب آبیاری می کنند که باید هرچه زودتر با این مسأله برخورد شود.